Κινηματογράφος

WILD HORSE NINE

9 Νοεμβρίου, 2026 6 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

ΔΥΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Στη Νικολέτα που μου έκανε την τιμή

Table Of Content

ΔΥΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Wild horse nine: Η υπόθεση
Wild horse nine: Οι πράκτορες
Wild horse nine: Οι αντιφάσεις
Wild horse nine: Οι ηθοποιοί
Wild horse nine: Το μοντάζ
WILD HORSE NINE

να με ακούσει και να μιλήσουμε για την ταινία

Wild horse nine: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Λίγο πριν το πραξικόπημα της Χιλής το 1973, οι πράκτορες της CIA Κρις και Λι αποστέλλονται από το Σαντιάγο στο Νησί του Πάσχα από τον προϊστάμενό τους, τον M.J. Ανάμεσα στα εμβληματικά αγάλματα του νησιού, τα κεφάλια, όπως τα λένε, και καθώς οι μακροχρόνιοι συνεργάτες παλεύουν με το σκοτεινό παρελθόν τους και τις τρέχουσες συνωμοσίες, ο νέος δεσμός του Κρις με δύο επαναστάτριες φοιτήτριες απειλεί να ανατρέψει την καλή διάθεση όλων σε αυτόν τον απομακρυσμένο παράδεισο. Μια ταινία με μαύρο χιούμορ και με καλές δόσεις τραγωδίας, όπως ο καλός κινηματογράφος ξέρει να κάνει.

Wild horse nine: Η υπόθεση

Ο τίτλος της ταινίας είναι παράξενος. Από μόνος του τραβά την προσοχή του θεατή. Μετά είναι οι πρωταγωνιστές: Τζον Μάλκοβιτς, Σαμ Ρόκγουελ, Στιβ Μπουσένι, Τομ Γουέιτς, ανάμεσα σε άλλους, που είναι μια κάποια εγγύηση. Μετά βλέπεις την ταινία και όσο η πλοκή εξελίσσεται κολλάς. Γελάς και προβληματίζεσαι και αυτό που θα ήθελες είναι να μην τέλειωνε η προβολή της γιατί αυτή η μυσταγωγία σε προβληματίζει, σου δίνει πολλά για να σκεφτείς, να γράψεις ή να δημιουργήσεις.

Ενώ το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης προβάλλει ταινίες καλές που δεν μπορείς να τις ξαναδείς, αποφάσισα να δω αυτή την ταινία που δεν συμμετέχει σε αυτό. Χάσιμο χρόνου; Από το πρώτο λεπτό, η απάντηση είναι ένα «όχι». Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα είναι στη σκηνοθεσία και στο σενάριο. Καταφέρνει να κάνει μια ταινία με αναγνωρισμένους σταρ του κινηματογράφου όπου δεν υπάρχουν υπερβολές, σταριλίκια και σκηνές που δεν ταιριάζουν. Έχεις την εντύπωση ότι σε όλη την ταινία βλέπεις το ίδιο πράγμα: έναν παράξενο γέρο, που πρόκειται να πεθάνει, να λέει ασυναρτησίες και να προκαλεί, ο φίλος του, μάταια, προσπαθεί να τον συγκρατήσει. Και όμως, το νόημα της ταινίας αναπτύσσεται, χωρίς να το καταλάβεις από την πρώτη σε παρασέρνει.

Wild horse nine: Οι πράκτορες

Ο Κρις (Τζον Μάλκοβιτς) είναι ο εκκεντρικός πράκτορας της CIA που λέει πράγματα που δεν μπορούν να ακουστούν γιατί είναι επαγγελματικά μυστικά. Προκαλεί τον θυμό και την αγανάκτηση αυτών που είναι δίπλα του. Όλα αυτά δεν τον ενδιαφέρουν. Μπερδεύει το χιούμορ με την πραγματικότητα, είναι ο φόβος και ο τρόμος του προϊσταμένου του γιατί πρόκειται να βγάλει τα απομνημονεύματά του. Ποιος ξέρει αυτός ο άνθρωπος τι πρόκειται να αποκαλύψει; Αυτός είναι ο λόγος που η CIA έχει βαλθεί να τον βγάλει από τη μέση, στέλνει πράκτορες, εκβιάζει με τη ζωή της οικογένειας του συνεργάτη του, του Λι. Αυτός όμως δεν καταλαβαίνει από όλα αυτά γιατί πρόκειται να πεθάνει, αφού πάσχει από καρκίνο.

Στην ταινία παρουσιάζεται ο τρόπος ζωής των πρακτόρων της CIA και η δουλειά τους. Όλα αυτά μόνο απέχθεια μπορούν να σου φέρουν. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος φροντίζει να μπλέκει το τραγικό με το κωμικό έτσι ώστε να μη δημιουργείται το αίσθημα της αγανάκτησης ούτε αυτό της λύπης για τον κεντρικό χαρακτήρα της. Αντίθετα, όλα αυτά τα βλέπουμε φυσιολογικά: είναι ένας εκκεντρικός άνθρωπος που μιλά, δεν μπορείς να περιμένεις κάτι άλλο από αυτόν. Οι αιχμηροί χαρακτηρισμοί, προσβλητικοί για τα οικεία πρόσωπα των δύο πρακτόρων, είναι συχνοί και συμβάλλουν στη δημιουργία του μαύρου χιούμορ που χαρακτηρίζει όλη την ταινία. Όταν πλέον έχουμε συνηθίσει αυτές τις συμπεριφορές, τότε μπορούμε να διακρίνουμε αυτό που υπάρχει κάτω από το χαλί, ένα χαρακτηριστικό του καλλιτεχνικού ρεύματος που λέγεται ακραίος ρεαλισμός.

Wild horse nine: Οι αντιφάσεις

Οι πολύ καλές λήψεις μας δημιουργούν την εικόνα ενός επίγειου Παραδείσου. Η απόλαυση που εισπράττουμε από τις όμορφες εικόνες έρχεται σε αντίστιξη με το απεχθές κλίμα που δημιουργούν οι δύο φίλοι. Ο σκηνοθέτης ξέρει ότι αν θα επέμενε μόνο στην πρόκληση θα κούραζε. Εκτονώνει την αντίδραση από τις πράξεις και τις συμπεριφορές των δύο πρακτόρων με εικόνες που σε προκαλούν να πας στο Νησί του Πάσχα. Δίνει στοιχεία για τα αγάλματα που εξηγούν το ιερό και το θαυμάσιο και, αμέσως μετά, δυναμιτίζει αυτό το κλίμα. Έτσι, περνώντας ανάμεσα στα εμπόδια, δημιουργεί ένα αριστούργημα για το οποίο θα μιλάμε για πολύ καιρό. Ο θεατής παρακολουθεί τα όσα γίνονται και λέγονται και, πλέον, μπορεί να προβληματιστεί.

Ο προβληματισμός έχει να κάνει με τον ρόλο της CIA στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, για την ζωή των πρακτόρων, για τον χαρακτήρα τους, για τον αδίσταχτο τρόπο που λειτουργούν, τελικά για τη δημοκρατία αμερικάνικου τύπου ή, για να το πούμε διαφορετικά, για το αν αυτή είναι δημοκρατία. Ο θαυμάσιος τρόπος που παίζει ο Τζον Μάλκοβιτς, η μάσκα που έχει, δηλαδή το ανέκφραστο πρόσωπό του, που κρύβει τα πραγματικά συναισθήματά του, μας βοηθά να χαλαρώσουμε και να διακρίνουμε αυτό που πραγματικά υπάρχει κάτω από αυτή την επιφάνεια. Όλοι οι άλλοι χαρακτήρες τραβούν τόσο όσο χρειάζεται τα καλά κρυμμένα στοιχεία, έτσι ώστε ο θεατής να ανακαλύψει προοδευτικά αυτά που θα τον προβληματίσουν ή να αισθανθεί την ανάγκη να καταγγείλει.

Wild horse nine: Οι ηθοποιοί

Όλοι οι ηθοποιοί παίζουν υποστηρικτικά όσον αφορά στην ανάπτυξη του κρυφού νοήματος της ταινίας. Δεν υποστηρίζουν τον πρωταγωνιστή, αλλά το νόημα. Αυτό έχει τεράστια σημασία για την κατανόηση αυτής της ταινίας. Όλοι είναι τα άλογα που, κάποια στιγμή, θα γίνουν άγρια και θα αποφασίσουν να σε παρασύρουν στο αφηγηματικό τοπίο, να σε πετάξουν σε αυτό και να εξαφανιστούν. Ιδού το πρώτο μισό του τίτλου. Το άλλο μισό το «εννιά» μπορεί να είναι ο αριθμός των κυρίων χαρακτήρων: Ο προϊστάμενος της CIA, οι έξι πράκτορές της, η τουρίστρια που αγνοεί ότι η φίλη της είναι πράκτορας, και ο αδελφός του Κρις. Στην ταινία από τον τίτλο και σε όλο το σενάριο τα λογοπαίγνια και οι έξυπνοι διάλογοι υπάρχουν παντού και δημιουργούν την αίσθηση ενός γλωσσικού παιχνιδιού.

Στην ταινία αναφέρεται ότι ο αδελφός του Κρις δεν είχε γράψει ένα τραγούδι για άλογα. Όμως υπάρχει ένα τραγούδι «White horse», των Tim Stahl και John Guldberg, που είχε κάνει αίσθηση εκείνη την εποχή, το 1983, είχε χαρακτηριστεί από τους Rolling Stone ως το καλύτερο τραγούδι εναντίον των ναρκωτικών όλων των εποχών. Αυτό το ροκάκι ήταν, ίσως, ένα στοιχείο για να γυρίσει ο Τζιμ Τζάρμους την ταινία «Η χρονιά του αλόγου» (1997), ένα δραματοποιημένο μουσικό ντοκιμαντέρ για τη δουλειά του Νιλ Γιάνγκ και των Crazy Horse, για το κονσέρτο που έδωσαν το 1996 και τις κοινές εμφανίσεις τους.

Wild horse nine: Το μοντάζ

Μιλήσαμε για τη σκηνοθεσία και το σενάριο. Το μοντάζ βάζει τα πράγματα στη σειρά τους. Δημιουργεί ρυθμό για να είναι εύκολο στον θεατή να καταλάβει τι γίνεται, όμως βάζει μικρά χάσματα για να τον παροτρύνει να προβληματιστεί και να ψάξει για το κρυμμένο νόημα. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι απολύτως ρεαλιστικά, μας βάζουν στην εποχή της δεκαετίας του 1970, τα αμάξια, οι τηλεφωνικές συσκευές, όλα. Δημιουργείται έτσι μια ταινία που εύχεσαι να μην τελειώσει, αλλά αυτό είναι αδύνατο. Αυτό που είναι δυνατό είναι ότι μπορείς να την ξαναδείς μία ή δύο φορές ακόμα, με ευχαρίστηση.

WILD HORSE NINE

Σκηνοθεσία: Martin McDonagh

Σενάριο: Martin McDonagh

Ηθοποιοί: John Malkovich (Κρις), Sam Rockwell (Λι), Steve Buscemi (M.J.), Bastián Bodenhöfer (παπάς), Luciano Reinoso (φοιτητής), Sofía Chacón (φοιτήτρια), Laura Vila (φοιτήτρια), Djure Gasic (φοιτητής), Tom Waits (Τζιμ)

Φωτογραφία: Ben Davis

Μοντάζ: Mikkel E.G. Nielsen

Μουσική: Carter Burwell

Ήχος: Chris Murphy, Christopher Parker

Σκηνικά: Niamh Coulter, Monet deVilliers

Κοστούμια: Eimer Ní Mhaoldomhnaigh

Ειδικά εφέ: Andrés Bernal Bonilla, Felipe De La Roche, Tahra Zafar

Οπτικά εφέ: Simon Hughes, Tony Cosgrove, Juan Cristóbal Hurtado, Kevin Norris, Arron Turnbull

Χώρα παραγωγής: Αγγλία, ΗΠΑ, Χιλή

Έτος παραγωγής: 2026

Είδος: μαύρη κωμωδία, δράση

Γλώσσα: αγγλικά, ισπανικά