ΠΑΤΕΡΑΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
FATHER
Πατέρας: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Ο Μιχάλ ζει με την οικογένειά του σε μια μικρή πόλη της Τσεχίας. Είναι χωρισμένος και παντρεμένος ξανά με τη δεύτερη σύζυγό του ,τη Ζούζκα, με την οποία έχει ένα παιδί, την Ντομίνικα, δύο ετών. Δεν σταματά να φροντίζει τον πατέρα της πρώην συζύγου του. Είναι καλός οικογενειάρχης και καλός πατέρας, όμως, όταν θα πάει το παιδί του στον παιδικό σταθμό, θα την ξεχάσει και αυτή, αφού θα μείνει μέσα στο αμάξι πολλές ώρες, θα πεθάνει από έντονη θερμοπληξία. Από εκεί αρχίζει η τραγωδία που θα αφορά στον πατέρα και στη μητέρα.
Πατέρας: Η ταινία
Η Τερέζα Νβότοβα σκηνοθετεί αυτή την ταινία το 2025. Έχει κερδίσει το Χρυσό Πορτοκάλι στο Φεστιβάλ της Ατάλια, καλύτερης σκηνοθεσίας, τον Χρυσό Βάτραχο στο Φεστιβάλ Camerimage, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη, στο Διεθνές Φεστιβάλ Palm Springs, καλύτερου ηθοποιού για τον Μίλαν Όντρικ, στο Φεστιβάλ της Στοκχόλμης, καλύτερης ταινίας, στο Φεστιβάλ της Ζυρίχης, καλύτερης ξένης ταινίας, στο Net Awards, στη Σλοβακία, καλύτερης φωτογραφίας, Αντρικού ρόλου, για τον Μίλαν Όντρικ, και καλύτερου σκηνοθέτη, στα βραβεία IGRIC πήρε αυτό του καλύτερου ηθοποιού για τον Μίλαν Όντρικ. Προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες στην Ελλάδα και είναι η επίσημη πρόταση της Σλοβακίας για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.

Είναι η ένατη ταινία της Τερέζα Νβότοβα, η οποία έχει σκηνοθετήσει ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους όπως και τηλεοπτικές εργασίες πριν από αυτή την ταινία, ξεκινώντας από το 2008 με την ταινία «Jezis je normalni!». Σε αυτή την ταινία βλέπουμε την προσωπική τραγωδία αυτού του πατέρα. Παρουσιάζεται ως άνετος άντρας και στοργικός πατέρας. Έχει αγοράσει καινούργιο καρεκλάκι για το αμάξι, για την κόρη του, την πάει στο παιδικό σταθμό, τη βλέπει ότι πηγαίνει εκεί, πάει στη δουλειά του. Όμως αυτή η εικόνα είναι απλά στη φαντασία του. Η πρώτη του αντίδραση, όταν πιστοποιεί ότι έχει πεθάνει το παιδί του, είναι ότι αυτός φταίει, ότι την σκότωσε.
Πατέρας: Το ψυχολογικό προφίλ
Στην πορεία θα δούμε ότι προσπαθεί να καταλάβει γιατί έγιναν όλα αυτά, να δώσει μια εξήγηση, κυρίως ψυχολογική, αυτό όμως εκνευρίζει τη γυναίκα του. Το ζευγάρι προσωρινά χωρίζει μέχρι να γίνει η δίκη. Εκεί βλέπουμε να ξεδιπλώνεται η ζωή του Μιχάλ, τα συναισθήματά του, η ευαισθησία του στον συνάνθρωπό του. Όλα αυτά λέγονται από την πρώην και τη νυν σύζυγό του. Η σκηνοθέτρια μας δείχνει το πρώτο όραμα που είναι ότι το παιδί πάει στον παιδικό σταθμό. Μετά μας δείχνει τους εφιάλτες του, σκηνές τρόμου και το σοκ που παθαίνει όταν οδηγεί το αυτοκίνητο, αυτή που τον περιθάλπει είναι η γυναίκα του. Με αυτό τον τρόπο βλέπουμε τις εσωτερικές συγκρούσεις σε αυτόν τον άνθρωπο. Όλα αυτά φαίνονται στο πρόσωπό του, στις κινήσεις και στον λόγο του.
Το πρόβλημα με αυτή την αφήγηση είναι ότι, διατηρώντας αυτόν τον λόγο, δεν έχει ρυθμό. Η εναλλαγή των ιστοριών μας δίνει έναν κάποιο ρυθμό που κρατά το ενδιαφέρον του θεατή ζωντανό. Αυτός θα πρέπει να δώσει χρόνο στην ταινία για να ξεδιπλώσει όλο το προφίλ αυτού του άντρα. Έχει καταλάβει ότι πάσχει από το σύνδρομο του ξεχασμένου μωρού, ουσιαστικά κατανοεί ότι έχει υποστεί απανωτά υστερικά σοκ, φτάνοντας στο σημείο να μπορεί μόνο να διαχειριστεί τη ζωή του. Ακόμα και αυτό, όσο περνά ο χρόνος, είναι δύσκολο. Αφήνεται να βουλιάζει στο πένθος το οποίο δεν έχει λόγο, άρα οδεύει στην ψύχωση, όλο και περισσότερο. Επιστρέφει η γυναίκα του στο σπίτι, καταδικάζεται από το δικαστήριο, αλλά δεν πάει φυλακή, η κοινή γνώμη και οι συνάδελφοί του δημοσιογράφοι τον καταδικάζουν, αυτός πλέον δεν ενδιαφέρεται για τη ζωή του, μέχρι, όταν τρέχει, να πεθάνει από τις συνέπειες αυτών των ψυχικών παθήσεων.

Πατέρας: Η σκηνοθεσία
Όλες οι μεταπτώσεις σε αυτόν τον άντρα γράφονται στο πρόσωπό και στο σώμα του. Παίρνει όλη την ταινία πάνω του και την εξελίσσει, ακολουθώντας τον ρυθμό που θέλει να δώσει η σκηνοθέτρια. Το ψυχολογικό πεδίο φαίνεται μόνο στον πατέρα και λιγότερο στη μητέρα, οι πνευματικές αφηγήσεις είναι πολύ λίγες για να ανοίξουν ένα πέρασμα στον χώρο του φαντασιακού, όπου ο θεατής θα μπορεί να κάνει μια μετάφραση του κινηματογραφικού κειμένου, δομώντας το δικό του κείμενο, αφού έχει δει την ταινία, το μετακείμενό του. Ο Μίλαν Όντρικ δικαίως βραβεύτηκε γιατί τραβά το κείμενο πάνω του, δείχνει με απίστευτη ακρίβεια τις μεταπτώσεις αυτού του χαρακτήρα, μας δίνει ένα κείμενο που έχει δύο μορφές, την οπτική και τη λεκτική, οι οποίες συμβιώνουν στην ερμηνεία του, δίνοντας μια εκδοχή που αναπτύσσεται μέσα από κόμβους.
Η σκηνοθεσία θέλει ο κινηματογραφικός λόγος να είναι αργός, να έχει λίγες εναλλαγές, να μην υπάρχουν οι διεκφυγές στο φαντασιακό, οι μεταπτώσεις των χαρακτήρων υπάρχουν μόνο στον λόγο και ο θεατής θα πρέπει να προσέξει πολύ τις κειμενικές αλλαγές για να καταλάβει τι έχει συμβεί και γιατί υπάρχει αυτό το τέλος. Η φωτογραφία αναδεικνύει τα πρόσωπα από το περιβάλλον, βοηθά τον θεατή να εστιάσει στην έκφραση του σώματος. Το μοντάζ ακολουθεί τη σκηνοθετική προσέγγιση και φτιάχνει ένα κείμενο που γίνεται αντιληπτό, σε λεπτομέρειες, μόνο στο τέλος της ταινίας, άρα η σκηνοθεσία δομείται ακολουθώντας το μοντάζ των αντιθέσεων του Σεργκέι Αϊνζεστάιν.
ΠΑΤΕΡΑΣ
(FATHER
OTEC)
Σκηνοθεσία: Tereza Nvotová
Σενάριο: Tereza Nvotová, Dusan Budzak
Ηθοποιοί: Milan Ondrík (Μιχάλ), Dominika Morávková (Ζούζκα), Anna Geislerová (Εύα), Martina Sluková (Ντάζα), Dominika Zajcz (Ντομίνικα), Peter Ondrejička (Γιουράι), Jiří Konvalinka (Ντάνιελ Μάτζερ)
Φωτογραφία: Adam Suzin
Μοντάζ: Nikodem Chabior
Μουσική: Jonatán Pastirčák
Ήχος: Marek Hart, Ivan Horák, Peter Mercell
Κοστούμια: Aneta Grňáková
Ειδικά εφέ: Dusan Korcek
Οπτικά εφέ: Josefína Jiráňová, Michal Krecek, Jan Kurka, Peter Palarik, Jan Sarbort
Παραγωγοί: Marta Gmosinska, Veronika Paštéková, Anton Škreko, Karel Chvojka, Roland Kubina, Miloš Lochman, Mariusz Wlodarski
Χώρα παραγωγής: Σλοβακία, Τσεχία, Πολωνία
Έτος παραγωγής: 2025
Είδος: τραγωδία, ψυχολογική τραγωδία
Γλώσσα: σλοβάκικα
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 102΄
Εταιρεία διανομής: Cinobo
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 12/11/2026
Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά στους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.
67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Διαβάστε τις κριτικές των μελών της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου






