ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
YOU CAN SEE EVERYTHING
Μπορείς να δεις τα πάντα: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Τριάντα τέσσερις ημέρες πριν από την έναρξη της ποινής της, η Ελίζαμπεθ Χολμς, η διαβόητη ιδρύτρια της Theranos, επιτρέπει στον Νέιθαν Φίλντερ, τον συνσκηνοθέτη Λανς Οπενχαϊμ και ένα μικρό κινηματογραφικό συνεργείο να αποκτήσουν πρόσβαση στο σπίτι της στο Σαν Ντιέγκο. Έχοντας καταδικαστεί για την απάτη που οδήγησε στην κατάρρευση της εταιρείας της, η άλλοτε φιλόδοξη επιχειρηματίας βρίσκεται σε μια περίοδο κατά την οποία η δημόσια εικόνα της έχει ήδη μετατραπεί σε αντικείμενο έντονης συζήτησης. Η κάμερα καταγράφει την καθημερινότητά της, τις συνομιλίες με τον σύντροφό της, Μπίλι Έβανς, αλλά και στιγμές από τη ζωή της ως μητέρας δύο παιδιών, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στην προσωπική της πραγματικότητα.
Μπορείς να δεις τα πάντα: Η ταινία
Η παραγωγή της ταινίας, στο imdb, δηλώνει ότι η ταινία είναι ένα ντοκιμαντέρ. Νομίζω ότι αυτό θα έπρεπε να συζητήσουμε πρώτα, πριν να γράψουμε την κριτική για αυτή την ταινία. Εύκολα κάποιος θα την χαρακτήριζε ως mocumentary, δηλαδή ένα ψευδοντοκιμαντέρ, με την έννοια ότι στην καταγραφή του πραγματικού παρεμβαίνουν μυθοπλαστικά στοιχεία. Όμως, αν δούμε την ταινία πιο προσεχτικά, θα ανακαλύψουμε ότι τα μόνα στοιχεία που είναι πραγματικά είναι η παρουσία των σκηνοθετών, του ζευγαριού και η εταιρεία Theranos. Όλα αυτά δεν στοιχειοθετούν ένα ντοκιμαντέρ ή ένα ψευδοντοκιμαντέρ, αλλά μια ταινία μυθοπλασίας που έχει αρκετά ντοκιμαντερίστικα στοιχεία στην πλοκή της.

Το πραγματολογικό γρήγορα ξεπερνιέται από το μυθοπλαστικό. Ο σκηνοθέτης, Νέιθαν Φίλντερ, με το πρόσχημα της σκηνοθεσίας ενός ντοκιμαντέρ, μιλά με την Ελίζαμπεθ Χολμς, τον σύντροφό της και τους γονείς της. Δέχεται κάποια πράγματα ότι έγιναν έτσι όπως η Ελίζαμπεθ τα αναφέρει. Έχει όμως και τις ενστάσεις του. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι όλα αυτά είναι αληθή. Οι ενστάσεις είναι πολλές και, μέχρι το τέλος, δεν έχει πειστεί για την αθωότητα της Χολμς. Αυτές οι ενστάσεις εστιάζουν επίσης στη σχέση της Ελίζαμπεθ με τον Μπίλι, τον σύντροφό της. Είναι η σχέση τους αληθινή; Η Ελίζαμπεθ έχει πέσει σε μια ακόμη σχέση χειριστικής απάτης; Μήπως αυτή είναι χειριστική; Ο Μπίλι την εκμεταλλεύεται; Ποιο, απ’όλα αυτά, είναι πραγματικό και ποιο επινόηση;
Μπορείς να δεις τα πάντα: Τα ερωτήματα
Όσο η ταινία αναπτύσσεται σε κανένα από αυτά τα ερωτήματα δεν έχουμε απάντηση. Αντίθετα, δημιουργούνται καινούργια με τη συμβολή της ηθοποιού που ενσάρκωσε την Ελίζαμπεθ σε μια τηλεοπτική σειρά και μετά αυτή έγινε διάσημη. Ο θεατής θα πρέπει να μαζέψει αυτά τα ερωτήματα και να δώσει τις απαντήσεις του, φτιάχνοντας τη δική του αφήγηση, με αφορμή το κείμενο της ταινίας και το πραγματικό γεγονός της εταιρείας Theranos. Βλέπουμε τον Νέιθαν να βλέπει φιλικά την Ελίζαμπεθ, μετά, όταν αυτή μπει στη φυλακή, να υπάρχει ένα ψευδοερωτικό συναίσθημα και από τους δύο. Πάλι, λοιπόν, τα πράγματα μπερδεύονται.
Το θαυμάσιο σε αυτή την ταινία είναι το σκηνοθετικό εύρημα: Παρουσιάζει ένα γεγονός και το ερευνά, σα να θέλει να κάνει μια ταινία, με αφορμή αυτό. Εδώ υπάρχει το προσωπικό στοιχείο του σκηνοθέτη-ερευνητή. Οι προσωπικές του απόψεις μπαίνουν προοδευτικά στον αφηγηματικό χώρο. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ένας ερευνητής δεν θα πρέπει να βάζει μέσα στην έρευνά του τα προσωπικά του πιστεύω. Η ταινία εν μέρει θα διαφωνήσει. Δεν είναι δυνατόν να μην μπουν αυτά τα στοιχεία μέσα στο ερευνητικό πεδίο, θα μας πει, και έχει δίκιο. Ιδού, λοιπόν, ότι το κινηματογραφικό κείμενο προεκτείνεται και στην ερευνητική διαδικασία, άρα στο κρίσιμο ερώτημα -ποιο είναι πραγματικό και πιο όχι;- η απάντηση αναμένεται.

Μπορείς να δεις τα πάντα: Οι απαντήσεις
Οι σκηνοθέτες κάπου κρυφογελούν. Πραγματικό είναι αυτό που θεωρείς ότι έχει σχέση με την πραγματικότητα, για εσένα, είναι σα να μας λένε. Έχουν δίκιο! Ιδού που εμφανίζεται και ένα άλλο πεδίο, αυτή τη φορά θεωρητικό: Ποια είναι η καταγραφή της πραγματικότητας σε ένα ντοκιμαντέρ; Μετά από πολλά χρόνια το ερώτημα επανέρχεται. Θυμόμαστε τις σκέψεις και τις εργασίες του Ζαν Ρους, του Μαρσέλ Μαρτέν, του Ροβήρου Μανθούλη, του Όρσον Ουέλς κ.ά. Μπορούμε ξανά να σκεφτούμε για αυτό το κινηματογραφικό είδος και να συμφωνήσουμε με τον -δάσκαλο για εμένα- Ροβήρο Μανθούλη ότι έχουμε να κάνουμε μόνο με τον κινηματογράφο!
Αυτό είναι το μεγάλο επίτευγμα των σκηνοθετών. Μας βάζουν σε όλο αυτό το πεδίο ερωτημάτων, σκέψεων, αντιδράσεων, ερευνών, εικόνων, πάλι αντιδράσεων, ανασυνθέσεων απόψεων-εικόνων-αφηγήσεων. Ο θεατής προβληματίζεται, αρχίζει να βλέπει και να φτιάχνει τη δική του Ελίζαμπεθ, να ξαναβρίσκει τον Μπίλι, αφού, τελικά, δεν απαίτησε λεφτά από την παραγωγή της ταινίας, να βάζει τα πλάνα στη σειρά και να φτιάχνει τη δική του ταινία, έχοντας αναφορά αυτή την εξαιρετική κινηματογραφική κατασκευή. Το μοντάζ δομεί την ταινία με αϊζενσταϊνικό τρόπο. Πλέον μπορείς να δεις τα πάντα, αλλά ποια είναι αυτά τα «πάντα»; Άλλο ένα αναπάντητο ερώτημα, αγαπητέ αναγνώστη. Ας μείνουμε στα «πάντα» μας και να είμαστε με αυτά ευχαριστημένοι, ως αναδημιουργοί. Και μετά ίσως ξαναδούμε την ταινία, μάλλον για να αναδημιουργήσουμε.
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
(YOU CAN SEE EVERYTHING)
Σκηνοθεσία: Nathan Fielder, Lance Oppenheim
Σενάριο: Nathan Fielder, Lance Oppenheim
Ηθοποιοί: (παίζουν τον εαυτό τους) Billy Evans, Elizabeth Holmes, Nathan Fielder, Nick Choksi, Lance Oppenheim, Amanda Seyfried (Ελίζαμπεθ Χολμς και ο εαυτός της), Christopher Abbott (Μπίλι Έβανς)
Φωτογραφία: David Bolen
Μοντάζ: Adam Locke-Norton
Μουσική: Ari Balouzian
Ήχος: Paul Hsu, Jiho Kim, Allan Zaleski
Σκηνικά: Rebecca Meis DeMarco
Κοστούμια: Katina Danabassis
Παραγωγοί: Maggie Ambrose, Tatiana Bears, Jack Davis, Nathan Fielder, Lance Oppenheim, Eric Notarnicola, Abigail Rowe, David M. Shayne, Christian Vazquez
Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ
Έτος παραγωγής: 2026
Είδος: μυθοπλασία ντοκιμαντερίστικη
Γλώσσα: αγγλικά
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 174΄
Εταιρεία διανομής: Feelgood
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 19/11/2026
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους συντελεστές και τα τεχνικά στοιχεία της ταινίας δείτε εδώ.
67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Διαβάστε τις κριτικές των μελών της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου






