ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
TITANIC OCEAN
Τιτανικός ωκεανός: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Είδαμε την ταινία της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στο σαγηνευτικό ποπ σύμπαν μιας ιαπωνικής σχολής επαγγελματιών γοργόνων, η Ακάμε μαθαίνει να κρατά την ανάσα της, να μαγεύει τα πλήθη και να κολυμπά με καρχαρίες. Μεταξύ άπνοιας και εξαντλητικής χορογραφίας, η Ακάμε ανακαλύπτει τον πρώτο έρωτα και απελευθερώνει την κρυμμένη της φωνή, δυνατή όσο εκείνη της μυθικής σειρήνας, μεταλλάσσοντας το κυνήγι της επιτυχίας σε βαθιά προσωπική μεταμόρφωση.
Τιτανικός ωκεανός: Η φόρμα
Τα θαυμάσια πλάνα της ταινίας καθηλώνουν τον θεατή. Λήψεις μέσα στο νερό της πισίνας, στις προπονήσεις και στην επίδειξη, στον υποβρύχιο κόσμο μιας μεγάλης πισίνας με 500 διαφορετικά είδη καρχαριών και στη θάλασσα είναι ικανές να δημιουργήσουν έντονη σαγήνη στον θεατή και η ταινία να πετύχει τον σκοπό της: να δημιουργήσει απόλαυση στον άνθρωπο και να προσφέρει ένα θέαμα. Η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη δεν σταματά εκεί. Αυτά τα υπέροχα πλάνα κρύβουν το νόημα που θέλει να προσφέρει σε αυτόν που τη βλέπει, κάτι που δεν είναι προφανές με την πρώτη ματιά, και να του δημιουργήσει προβληματισμό σχετικά με την αγάπη και τον έρωτα.
Η δράση εξελίσσεται κυρίως στην Ιαπωνία. Το θέμα δεν είναι συνηθισμένο, μια σχολή για επαγγελματίες γοργόνες, δεν το έχουμε δει πολλές φορές στον κινηματογράφο. Όμορφα σώματα, καλά χορευτικά και το εξωπραγματικό γεγονός, το να κρατά μια κοπέλα την αναπνοή της πάνω από 4 λεπτά, να χορεύει σαγηνευτικά και να στέλνει φιλάκια στο κοινό. Είναι κάτι που δεν πρέπει να το προσπαθήσετε μόνοι σας, όπως λέει και ο παρουσιαστής του διεθνούς διαγωνισμού, γιατί αυτό που βλέπουμε είναι προϊόν εξαντλητικής προπόνησης και μεγάλης αυτοσυγκέντρωσης.
Τιτανικός ωκεανός: Το κείμενο
Βλέπουμε τη ζωή αυτών των κοριτσιών στη σχολή, το δέσιμό τους, την προπόνηση που απαιτεί υπέρβαση, φτάνοντας στο όριο του θανάτου. Από τη στιγμή που μπαίνουν στη σχολή επιλέγουν ένα όνομα, είναι σα να έχουν ξαναγεννηθεί. Η Ακάμε είναι ερωτευμένη με τον δάσκαλό της. Το έχει κρυφό και αυτά που καταφέρνει έχουν ένα κίνητρο, να του δείξει την αγάπη και την αφοσίωσή της. Ο δάσκαλος το καταλαβαίνει αλλά δεν θέλει και δεν πρέπει να ανταποκριθεί γιατί αυτό είναι ανήθικο, επειδή θα εκμεταλλευτεί τη θέση του και την επιβολή της πάνω της, και θα χαλάσει τη σχέση δασκάλου-μαθήτριας. Η Ακάμε δεν μιλά. Νομίζουμε ότι δεν μπορεί να μιλήσει, όμως το τραγούδι της, όταν η φωνή της το αναδεικνύει, είναι σαγηνευτικό, όπως θα πρέπει να είναι αυτό μιας πραγματικής γοργόνας. Ο δάσκαλος την παρακαλεί να του τραγουδήσει.
Όταν αυτή το κάνει θα συμβεί κάτι το δυσάρεστο: αυτός θα βγάλει αίμα από το αυτί του και θα πέσει κάτω, σα να έχει πάθει εγκεφαλικό. Γιατί όμως; Η απάντηση είναι στο ερώτημα: Από που βγαίνει το τραγούδι της Ακάμε; Είναι απόρροια του συναισθήματος της αγάπης που θέλει να εκφράσει. Αυτή η αγάπη συναντά ένα εμπόδιο, την ηθική που επιβάλλει η κοινωνία, άρα ο δάσκαλος θα πρέπει να κάνει την υπέρβασή του, κάτι που δεν το επιχειρεί. Κατά συνέπεια αυτό το φράγμα θα δημιουργήσει ένα αδιέξοδο και, ουσιαστικά, μια ρήξη που θα εκφρασθεί παθολογικά με αυτό τον τρόπο.
Τιτανικός ωκεανός: Τα χαρακτηριστικά
Η Ακάμε θα πετύχει στον διαγωνισμό και θα γίνει επαγγελματίας γοργόνα για να εργασθεί σε ένα μεγάλο ενυδρείο. Έχει κάνει τις υπερβάσεις της, έχει πετύχει το αδύνατο και έχει δοκιμάσει τη δύναμη της αγάπης της. Τώρα μπορεί να γεννήσει ένα νέο κόσμο. Ο χορός της γοργόνας είναι παρόμοιος με την κίνηση του νερού κάτω από μια μεγάλη δύνη. Βλέπουμε αυτό το υδάτινο σχήμα που μοιάζει σαν ένα τεράστιο έμβρυο, μετά τη δύνη από πάνω, στη συνέχεια το νερό που έχει αγριέψει ενώ πίσω του η θάλασσα είναι γαλήνια μπροστά από ένα νησί που φαίνεται όμορφο και παραδεισένιο. Αυτός είναι ο νέος κόσμος που μπορεί να δημιουργήσει η αγάπη μιας κάποιας Ακάμε, αφού ο έρωτας μπορεί να ανατρέψει καταστάσεις και να δημιουργήσει νέες, όπως ξέρουμε από την ελληνική μυθολογία.
Μιλήσαμε αναλυτικά για το σενάριο και τη σκηνοθεσία. Θα πρέπει να δούμε τις πολύ καλές ερμηνείες των ηθοποιών που δημιουργούν φανταστικά ψυχικά τοπία, φτιάχνουν έναν φανταστικό κόσμο δείχνοντάς μας τον πραγματικό για να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε το δικό μας κείμενο αφού μπούμε μέσα σε αυτό της ταινίας. Για να πραγματοποιηθεί όλο αυτό θα πρέπει να υπάρχει η άρθρωση του λόγου, κάτι που το μοντάζ μας διευκολύνει, δημιουργώντας πότε έντονο ρυθμό, που εγγράφεται στο θυμικό, πότε γαλήνιο, για να αφηγηθεί καταστάσεις. Οι πολύ καλές λήψεις δημιουργούν ένα φανταστικό κόσμο που είναι σαγηνευτικός. Τα εφέ βοηθούν να αιχμαλωτιστεί η ματιά του θεατή για να μπει μέσα σε αυτό το αφηγηματικό περιβάλλον. Η μουσική, τέλος, βοηθά στην ανάδειξη αυτού του κόσμου, δίνοντάς του εξωτική χροιά. Περιμένουμε την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
(TITANIC OCEAN)
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη
Σενάριο: Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη
Ηθοποιοί: Arisa Sasaki (Deep Sea, Ακάμε), Melina Mardini (Imagica), Haruna Matsui (Eternal Sunset), Kotone Hanase (Yokohama Blue), Hanna Muro (Ashley), Riku Nakamura (Red Flame), Aki Kigoshi (Fantasy), Sei Matobu, Masahiro Higashide
Φωτογραφία: Raphaël Vandenbussche
Μοντάζ: Λίβια Νερουτσοπούλου, Vincent Tricon, Julie Wuillai
Μουσική: Patricia Ferragud, Kid Moxie
Ήχος: Marius Leftărache, Liviu Lupsa
Σχεδιασμός ήχου: Marius Leftãrache
Οπτικά εφέ: Thomas Loeder, Jennifer Marx, Alba Palacios, Νικόλαος Σταμπουλόπουλος
Παραγωγοί: Μαρία Δρανδάκη, Nina Frese, Keisuke Konishi, Hiroto Ogi, Luisa Romeo, Radu Stancu, Ανδρέας Γεωργιάδης, Philippe Gompel, Birgit Kemner, Ioana Lascar, Kyveli Short
Χώρα παραγωγής: Ελλάδα, Γερμανία, Ρουμανία, Ισπανία, Ιαπωνία, Γαλλία, Αγγλία, Κύπρος, ΗΠΑ
Έτος παραγωγής: 2026
Είδος: τραγωδία, φαντασιακό, επιστημονική φαντασία, θρίλερ
Γλώσσα: ιαπωνικά, αγγλικά
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 130΄
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά δείτε εδώ.
Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει
